Pensioenen: 18 jaar geleden was er nog geld zat!

dinsdag 6 september 2016
Thema's:  Blog

Ons collectieve geheugen is kort; vooral in de politiek.
Daarom is de redactie van Loon voor Later blij met een oude Nieuwsbrief van het ABP uit 1998 die we kregen toegestuurd.

Wat is er sindsdien gebeurd?
Die brief zet de huidige pensioendiscussie in een bijzonder daglicht. Mocht er twijfel bestaan over de hardheid van toezeggingen die in het verleden aan pensioengerechtigden zijn gedaan, dan maakt deze Nieuwsbrief een eind aan alle twijfel.

We lezen 18 jaar geleden:
“In de afgelopen zomermaanden hebben de media volop aandacht besteed aan het geld dat pensioenfondsen ‘over’ zouden hebben. Een aantal pensioenfondsen heeft door goede beleggingsopbrengsten meer reserves dan nodig is om aan de pensioenverplichtingen te kunnen voldoen. Daarom geven sommige pensioenfondsen geld terug aan hun bedrijf. Bij andere fondsen hoeven werknemers van sommige bedrijven zelfs helemaal geen pensioenpremie meer te betalen. Misschien vraagt u zich af waarom u bij het ABP nog steeds pensioenpremie betaalt.”.

ABP beloofde welvaartsvast pensioen
Jaap Maassen, de toenmalige directeur van het ABP legt uit dat het ABP nog maar sinds kort (1996) in aandelen mag beleggen en nog bezig is met het opbouwen van een buffer om het risico van dalende koersen te dekken. Bovendien hebben “werkgevers- en werknemersorganisaties in het verleden besloten dat de pensioenen van onze klanten welvaartsvast moeten zijn. Daarvoor zijn natuurlijk ook extra reserves nodig”.

Buffer groeide spectaculair
Ter herinnering: in 1998 bedroeg het collectieve vermogen van de Nederlandse pensioenfondsen, omgerekend, net iets meer dan 300 miljard. Inmiddels bedraagt het collectieve vermogen tegen de 1250 (DNB) tot 1400 miljard! (CBS). Substantieel meer dus, dan wat de deskundigen van 1998 nodig zegden te hebben voor een gezond pensioenstelsel.

Waar zijn de beloftes gebleven?
Nu zouden dus gelukzalige tijden aangebroken moeten zijn, waarin –zoals de ABP directeur zijn gepensioneerden indertijd voorhield-: “extra ruimte ontstaat, die zelfs groot genoeg is om forse koersdalingen te kunnen opvangen”. En: “Wanneer dit het geval is, kunnen de sociale partners besluiten om de premies te verlagen of de gepensioneerden een hoger bedrag toe te kennen”.

Wie had gelijk?
Het kan verkeren: het optimisme van toen is om geslagen in het pessimisme van vandaag. Cruciale vraag nu luidt: hadden de deskundigen het indertijd mis of zitten ze er vandaag naast? En ook: wat is de analyse van deskundigen waard als hun mening in betrekkelijk korte tijd zo fundamenteel kan veranderen?

Pessimisme is niet terecht.
De critici van het huidige overheidsbeleid (ze vinden de overheid veel te somber)  zien in de mood-swing een bevestiging van het argument dat de manier waarop op dit moment de gezondheid van pensioenfondsen wordt berekend niet op realiteit berust. M.a.w.: het pensioenpessimisme is in hun ogen niet terecht.

Smoking gun....



07-09-2016 14:36

Schandalig dat de beloftes aan de gepensioneerden over hun eigen geld notabene niet worden nagekomen.Als er weer een directielid ontslagen wordt wegens wanprestatie krijgt hij wel een belachelijk hoog bedrag mee omdat dit nu eenmaal was afgesproken.Hoezo met 2 maten meten!

 
Reageer op dit item